De trui van mijn moeder

Kort voor het overlijden van mijn moeder in juni 2000 heb ik haar een zelfgebreide wollen trui gegeven. Deze trui is bij het leegmaken van de ouderlijke woning bij mij terecht gekomen en heeft dus jaren in mijn kast gelegen.

Onlangs kwam ik hem weer tegen, niet mijn kleur, niet mijn maat. Wat doe je er dan mee?

Ik ben te rade gegaan bij mijn zus. Die herinnerde zich de trui en wilde hem wel graag hebben. Zo gezegd, zo gedaan. Alleen… mijn zus heeft maat 38/40, de originele trui was toch wel maat 46/48. Het paste echt niet.

Ik besloot de trui uit te halen en een nieuwe te breien voor mijn zus.

De trui was met dubbele draad gebreid. Ik startte met het maken van bollen met die dubbele draad. Er zaten nogal wat beschadigingen in de wol, dus de draden moesten gesplitst worden in de twee oorspronkelijke kleuren. Dat was nog een behoorlijke klus.

De gesplitste, nog niet ontkrulde, bollen

De wol was – door het lange liggen – wel heel krullerig geworden.
Eerst maar eens strengen maken.

Heel erg gekrulde wol. Hier kan je nooit een mooi breiwerk mee maken.

De strengen heb ik één voor één overdwars om de strijkplank gelegd, met de stoomstrijker er een klein stukje boven, verdwenen alle krulletjes als sneeuw voor de zon.

Met behulp van de wolparaplu en de wolmolen heb ik van de oude wol weer prachtige bolletjes gemaakt. Nu kan het breien beginnen.

Helaas zitten er nogal wat dunne plekken en knoopjes in het gebruikte garen.
Er zijn een aantal manieren om een nieuwe draad aan het bestaande breiwerk toe te voegen. Normaal gesproken gebeurt dit zelden omdat je complete bollen hebt.
Bij deze wol is het om de haverklap raak.
In dit YouTube filmpje vond ik een heel goed bruikbare manier, die geen knoopjes heeft, nauwelijks een verdikking geeft en geen af te hechten draden of losse eindjes die moeten blijven hangen.
Je kan dan kiezen voor de Russian join of de Cheater’s braided join. Zelf heb ik de Cheater’s braided join gebruikt.

Dit is de trui geworden. Een mooi model in de maat van mijn zus.
Er zijn zelfs nog twee bolletjes over.

Rare lijstjes

Als redactie van MerkWaardig hadden we een nieuwe – leuke – serie bedacht: het vullen van rare lijstjes. Helaas is hier – door onmin met het zittende bestuur en het daarop volgende aftreden van de redactie – een streep door gezet. Het borduurwerkje was echter al bijna klaar. Ik heb het afgemaakt.

Het idee was: 1. Zoek een lijstje dat je zelf buitengewoon raar vindt en nooit zou kopen en/of ophangen in je huis. 2. Verzin een borduurwerk dat in dit lijstje past.

Dit lijstje lag voor 50 cent in de kringloopwinkel en voldeed 100% aan mijn rare lijstjes gedachte. De schelp vond ik een passend borduurwerkje.

Sokken

Bij Wolhalla heb ik ‘Flotte socke Perfect Tropical’ gekocht.
De belofte was dat ik twee precies dezelfde sokken kon breien uit één bol.

Dat wekte mijn nieuwsgierigheid.
En ja, het is prima gelukt. Twee dezelfde sokken, moeiteloos tricot breien, zonder eindeloze afhechtdraadjes.
Je moet van buitenaf beginnen, direct na het witte stuk dat in de bol zit. Dan lopen de kleuren vanzelf. 🙂

Sleutelgat

Afgelopen juni ben ik lid geworden van Quiltgroep De Uitdaging.
Vier maal per jaar een klein quiltje maken met een door één van de leden gegeven thema.
Het eerste thema is ‘Vrij’.
De maat mag ik zelf bedenken, ik krijg 10 materialen (stoffen, kraaltjes, ringetjes, linnen garens) toegestuurd, waarvan ik er minimaal 6 in het quiltje moet gebruiken.
47×71 cm.

Vrijheid bestaat als tegenovergestelde van onvrijheid. In deze quilt zijn deze tegenstellingen verbeeld. De onvrije kijkt door het sleutelgat naar de vrijheid. Voor ieder heeft dat een andere invulling.

Trui

Een geweldige aankoop voor mij is het boek ‘Top down sweaters’ van Ann Budd.
Voor de verschillende vormen van truien staan hier standaard patronen in.
Ronde pas, raglan, zadelschouder en gewone ingezette mouw. Een standaardbeschrijving voor tricot truien. Een instinker is wel dat je de ‘ease’ nog moet toevoegen bij de keuze van de maat.
Met deze standaard patronen, een proeflapje en wat rekenwerk, maak je een trui naar eigen ontwerp, die ook nog goed past.

Deze trui van Chris is top-down gebreid. Eerst de schouders van het achterpand met verkorte toeren, dan naar beneden breien (met meerderingen voor de oksels) tot de oksels.
Schoudersteken opnemen voor het voorpand, verkorte toeren tot onderaan de halsopening. Dan voorpand heen en weer breien zoals achterpandtot de oksels.
Voor- en achterpand samenvoegen en het lijf rondbreien tot de onderboord. Boord breien.
Vervolgens steken opnemen bij de armsgaten, het bovenste stuk van de mouw heen en weer breien en vanaf de oksel weer rondbreien, eindigen met een boordje.
Steken bij de hals opnemen en halsboord breien.
Aan het eind hoef je alleen nog draadjes af te hechten.
De trui past perfect.

Trui van Chris

Een kat komt altijd op zijn pootjes terecht

Ongeveer 30 jaar geleden heb ik deze katten geborduurd. Ze waren ingelijst door ze om stukjes triplex te spannen met latjes van de bouwmarkt als lijst. De mooiheid was er wel af, sommige latjes waren verdwenen, de borduurwerken waren niet meer schoon. Sinds onze verhuizing in 2016 stonden ze op zolder, in ons nieuwe huis hingen ze niet meer aan de muur.
Een poosje geleden kwam ik ze weer tegen en besloot om ze in een quilt te verwerken. Ik heb ze netjes van het triplex afgepeuterd en in de wasmachine gestopt. De prachtige randstof vond ik op de patchwork en quiltdagen in Rijswijk en is van ontwerper Tim Holtz.
90×132 cm.

Het huwelijk van mijn jongste dochter

Op 10 juli 2023 is mijn dochter Sandra getrouwd met haar vriend Nander, een prachtig paar. Onderstaand borduurwerk heb ik voor ze gemaakt.

Mijn jongste dochter en haar vriend gaven in de zomer van 2022 het bericht dat we 10 juli 2023 vrij moeten houden, ze gaan dan trouwen.
Voor een huwelijk kan er natuurlijk een mooie lap geborduurd worden.
Van de dochter een moederboom, van de schoonzoon een vaderboom. Dat is de basis.
Ik heb een globaal ontwerp gemaakt, dat ik als houvast ga gebruiken.

De bomen, de voorouders, hun namen en de datum van het huwelijk zijn snel geborduurd. Ook het zittende stelletje en het bruidspaar op de fiets komen er zonder meer op. Het happily ever after zal blijven. Daarna komt het passen en meten, het zoeken van patroontjes, mooie spreuken, de randafwerking.
Ik ben content met het resultaat.

Verbinding

Ineke was voor mij een thuiskomen. Als ik haar tegenkwam, gingen we altijd vanzelf verder waar we gebleven waren.
Zeker 10 jaar geleden kreeg ze kanker en vroeg mij een patroontje dat weinig inspanning kostte om te maken tijdens de behandelingen. De geborduurde lapjes heeft ze altijd bewaard, de verwerking van het leed.
In september 2021 was de kanker terug. Bestraling en chemo volgden, maar zorgden er helaas niet voor het gewenste resultaat. Het laatste jaar ben ik een aantal malen bij haar op bezoek geweest, verder waar we gebleven waren. We constateerden dat er een olifant in de kamer stond, maar we negeerden deze. Het waren bijzonder mooie momenten.
In mei 2022 gaf ze me een tas vol – voornamelijk blauwe – stofjes, quilten ging niet meer. In juli besloot ze te stoppen met alle behandelingen, met het onvermijdelijke einde in december.
De gekregen stoffen heb ik gecombineerd met mijn eigen stoffen. De handen staan voor de verbinding tussen ons beiden.
93×152 cm.