Voor de serie pronkrol lapjes voor het ledenblad van borduurvereniging MerkWaardig heb ik dit Yao lapje gemaakt.
Geborduurd met 2 draadjes dmc op donkergrijze evenweave, 32 count.
Yao borduren is het oorspronkelijke borduurwerk van de bergstammen in zuidoost Azië. De grootste groep woont in China (ruim 2 miljoen), de overigen wonen in Vietnam, Laos, Thailand, Myanmar en de USA.
En weer een nieuwe ronde. Het blijft heel erg leuk.
Deze keer doen er 15 personen mee. Begin april 2024 is de aftrap.
Het laatste deel wordt in augustus 2025 geborduurd.
Hieronder zie je de bijdrages die ik op de borduurwerken heb gemaakt.
Hieronder de eindresultaten van de groep.
Afgelopen maandag zijn er weer mooie spulletjes op de post gegaan naar Tesselschade Den Haag.
Veel borduurwerk van de afgelopen tijd bewaar ik in een mooie, stevige houten kist. Helaas, met reclame op het deksel.
Ik werd geïnspireerd door het borduurwerk van Esther van Aardenne. Er heeft in augustus 2024 een artikel over haar gestaan in het ledenblad van MerkWaardig.
Mijn borduurwerk heeft als thema Harry Potter en alle achtergrond borduurtjes zijn groen. Het deksel is 24×28 cm.
Het geheel is gespannen om stevig karton en daarna vastgeplakt op de kist. Afgewerkt met een koordje van perlé garen.
Op 31 mei is onze vierde kleindochter geboren. Ook voor dit kindje een geboorte borduurwerk.
Op 18 april is mijn kleine zusje overleden. Ze had in de laatste maanden voor haar dood voor ons allemaal een doosje met spulletjes gevuld. In mijn doosje zat o.a. het paspoort etuitje dat ik in een grijs verleden (1985?) voor haar geborduurd heb. Dat heeft ze al die jaren bewaard. De Nederlandse vlag, een oranje randje en koordje, yin yang en de regenboog. Een ritsje er in. Weliswaar oud, maar je kan nog zien dat het een prachtig etuitje is geweest.
De geborduurde tekst:
god zijn is niet enkel nectar en bliksems, weet je * ’t valt niet mee om steeds maar weer almachtig te zijn * als je ’t heelal hebt geschapen lijkt alles wat je daarna doet een anti-climax * waarom heb ik niemand tot wie ik kan bidden? * in mijn positie moet je zo uitkijken wat je zegt * een week van onbedachtzaamheid kan maken dat men een eeuwigheid schreit * ’t is niet eerlijk, iedereen heeft een vrije dag behalve ik * altijd maar god zijn is ook niet alles * soms gaat alles goed en dan ben ik blij dat ik god ben * en iedereen die maar zegt dat ik niet besta daar word ik toch zo onzeker van * over vleiers heb ik echt niet te klagen gehad * houd van elkaar of ik kom er op timmeren
In Denemarken heeft Lone P. Christensen het plan opgevat om alle sprookjes van Andersen te bundelen in een nieuwe uitgave. Elk sprookje zal dan voorzien worden van een afbeelding met een bijpassend borduurwerk.
Zij heeft hiervoor voor elk sprookje een borduurder/ster gezocht die op de aangeleverde stof in de aangegeven maat (A4 staand) naar eigen inzicht een bijpassend borduurwerk bij een sprookje maakte.
De expositie in van de borduurwerken in Odense startte op 2 april 2025 (de 220e verjaardag van Hans Christian Andersen), het boek zal op 23 mei van de pers rollen.
Dit is mijn bijdrage: The goblin and the woman.
De redactie van MerkWaardig heeft – als gezamenlijk project – bedacht dat ieder van ons een borduurwerkje maakt met als uitgangspunt hetzelfde patroon.
Dat was een IJslands patroon uit een boek van één van ons.
De verwachting was dat de redactieleden het allemaal verschillend zouden interpreteren en uitvoeren. Hierboven mijn resultaat, hieronder het patroon.
Door Joan werd ik op het idee gebracht om een eenvoudig Japans zakdoeketuitje te maken.
Hitomezashi is een redelijk eenvoudige techniek, een repeterende rijgsteek wordt aangebracht in één richting. De volgende stap is een rijgsteek die hier haaks op staat. Als laatste zijn de diagonale steken aan de beurt.
Het etuitje is afgewerkt met een koordje dat vastzit in een kraal. Hiermee kan het gesloten worden.
Het temperatuurproject van 2023 is mij zeer goed bevallen.
Elke dag een klein beetje borduren en aan het eind van het jaar een prachtige lap in handen. Dat smaakt naar meer.
Het hele jaar door hield ik de ogen open of er ergens wellicht een boeiend temperatuurpatroon is. Tientallen malen hetzelfde bloemetje/vogeltje of wat ook, stijf op een rijtje, kan mij niet bekoren.
Afgelopen zomer kwam ik deze ‘magic potions‘ tegen. Ze haakten in mijn hersens en wilden daar niet meer uit.
Vrijdag heb ik het patroon aangeschaft, zaterdag een donkergrijs linnen besteld en een projectdoosje met kleuren gevuld. Nu zit ik bij de brievenbus te wachten tot de lap binnen is en ik een start kan maken: omslingeren, aftellen, het eerste plankje borduren.
In januari kan het feest beginnen.
